اما قدیما یادش به خیر

دهه ۶۰ و اوایل ۷۰

شب آرزوها

اولین شب جمعه از ماه عظیم رجب را لیله الرغائب گویند که شبی با ارزش و با عظمت است و از دو جهت دارای اهمیت است : 1. از این جهت که اصولاّ شب جمعه ،خود دارای ویژگی و ارزش خاصی است و اعمال عبادی فراوانی در آن وارد شده و زمان عبادت و مناجات و عرض حاجات با قاضی الحاجات است 2. ماه رجب اولین ماه از ماه های حرام (ماه های حرام عبارتند از : رجب،ذی القعده،ذی الحجه،محرم) و ماه خدا و هنگام عبادت و دعا و استغفار است و رحمت الهی در این ماه در حال ریزش و نزول است به همین جهت این ماه را رجب الاصب گویند،چون "صب" به معنای رختن است .پس لیله الرغاب شرافت و ارزش شب جمعه و ماه رجب هر دو را در خود جمع نموده پس ارزشی دو چندان دارد . کلمة "رغائب" جمع "رغیبه" به معنای چیزی که مورد رغبت و میل است و نیز به معنای عطا و بخشش فراوان می باشند. بنابر بر معنای اول "لیله الرغائب" یعنی شبی که میل و توجه به عبادت و بندگی در آن فراوان است و بندگان خوب و شایسته خداوند در این شب تمایل زیادی به رفتن به در خانه خداوند و ارتباط و انس با معبود خویش دارند. بنابر معنای دوم "لیله الرغاب" یعنی شبی که در آن عطاء و بخشش خداوند فراوان است و بندگان مخلص خداوند با رو آوردن به بارگاه قدس ربوبی و خاکساری در برابر عظمت حق،شایسته دریافت انعام وعطاوبخشش بی کرانه حق می گردند .
"معنای و وجه نامگذاری "ایام البیض":روزهای 13و14و15 از هر ماه را ایام البیض می نامند و دربارهْ علت نامگذاری آن دو مطلب گفته شده است:
الف: چون شب های این سه روز،دراثر کامل بودن و درخشندگی ماه،روشن و سفید است،روزهای این سه شب را ایام البیض یعنی روزهای سفید نامیده اند و در واقع یعنی روزهایی که شب هایی سفید و نورانی و درخشان دارد ‌‌[ایام جمع یوم به معنای روز و بیض جمع ابیض به معنای سفید و درخشان است]
ب: در روایتی از پیامبر بزرگوار اسلام (ص) آمده است: وقتی حضرت آدم (ع) دچار آن خطا که ترک اولی بود گردید،بدنش سیاه شد. سپس به دلش الهام گردید که این سه روز یعنی روزهای 13و14و15 را روزه بگیرد . هر روز از این سه روز را که روزه گرفت،یک قسمت از بدنش سفید گردید،یعنی پس از سه روز تمام بدنش سفید گشت،به همین علت به این سه روز،روزهای سفید گفته شد. [رجوع کنید به کتاب: شرح لمعه،شهید ثانی،کتاب الصوم،روزه های مستحب]

شب آرزوها

پنج شنبه 5/5/85 اولین پنج شنبه ماه رجب است. این شب را " لیله الرغائب" یا " شب آرزوها" می گویند.

(( بدانكه شب جمعه اول ماه رجب را ليلة الرغايب مي گويند و  از براي آن عملي از حضرت رسول صلي الله عليه و آله وارد شده با  فضيلت بسيار كه سيد در اقبال و علامه در اجازه بني زهره نقل كرده  اند از جمله فضيلت او آنكه گناهان بسيار به سبب او آمرزيده شود و  آنكه هر كه اين نماز را بگذارد چون شب اول قبر او شود حق تعالي  بفرستد ثواب اين نماز را بسوي او به نيكوتر صورتي با روي گشاده و  درخشان و زبان فصيح . پس با وي گويد اي حبيب من بشارت باد تو  را كه نجات يافتي از هر شدت و سختي . گويد تو كيستي بخدا سوگند  كه من روئي بهتر از روي تو نديدم كلامي شيرين تر از كلام تو نشنيده ام و بوئي بهتر از بوي تو نبوئيدم . گويد من ثواب آن نمازم كه در فلان  شب از فلان ماه از فلان سال بجا آوردي آمدم امشب به نزد تو تا حق  تو را ادا كنم و مونس تنهايي تو باشم و وحشت را از تو بردارم و چون در صور دميده شود من سايه بر سر تو سايه خواهم افكند در عرصه قيامت . پس خوشحال باش كه خير از تو معدوم نخواهد شد هرگز و كيفيت آن چنان است كه روز پنجشنبه اول آن ماه را روزه ميداري چون   شب جمعه داخل شود ما بين نماز مغرب و عشا دوازده ركعت نماز  ميگذاري هر دو ركعت به يك سلام و در هر ركعت از آن يك مرتبه  حمد و سه مرتبه اناانزلناه و دوازده مرتبه قل هو الله احد ميخواني و  چون فارغ شدي از نماز هفتاد مرتبه ميگويي ((اللهم صل علي محمد النبي الامي و ال محمد و علي آله )) پس به سجده مي روي و هفتاد مرتبه ميگويي ((سبوح قدوس رب الملائكة و الروح)) پس سر از سجده بر ميداري و هفتاد مرتبه ميگويي ((رب اغفر و ارحم و تجاوز عما تعلم انك انت العلي الا عظم )) پس باز به سجده مي روي و هفتاد  مرتبه ميگويي ((سبوح قدوس رب الملائكة و الروح)) پس حاجت  خود را مي طلبي كه انشاءالله بر آورده خواهد شد))

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد‌،

فریبنده زاد و فریبا بمیرد...

شب مرگ تنها نشیند به موجی

رود گوشه ای ، دور... و تنها بمیرد.

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب ...

که خود در میان غزلها بمیرد .

گروهی  بر آنند که این مرغ شیدا

کجا عاشقی کرد؛... آنجا بمیرد.

شب مرگ از بیم آنجا شتابد

که از مرگ غافل شود تا بمیرد

من این نکته باور نکردم...؛ ندیدم که قویی به صحرا بمیرد.

چو روزی از آغوش دریا بر آمد ، شبی هم در آغوش دریا بمیرد...

من / عشق

پاك                  يعني

سرزمين                      لحظه

يعني                                 بيداد

عشق                                     من

باختن                                                            عشق

جان                                                                          يعني

زندگي                                                                               ليلي و

قمار                                                                                  مجنون

در                            عشق يعني ...         شدن

ساختن                                                                                   عشق

دل                                                                                       يعني

كلبه                                                                           وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

عشق                                       آميختن                                           افروختن

يعني                              به هم        عشق                             سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                        كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                    بيشمار

عشق                                     من

يعني                             الاسرار

كلبه                    مخزن

اسرار   عشق يعني      

مثنوي عاشقان

بيا عاشقي را رعايت كنيم

ز ياران عاشق حكايت كنيم

از آن ها كه خونين سفر كرده اند

سفر بر مدار خطر كرده اند

از آن ها كه خورشيد فريادشان

دميد از گلوي سحر زادشان

غبار تغافل ز جانها زدود

هشيواري عشقبازان فزود

عزاي كهنسال را عيد كرد

شب تيره را غرق خورشيد كرد

حكايت كنيم از تباري شگفت

كه كوبيد درهم، حصاري شگفت

از آن ها كه پيمانه «لا» زدند

دل عاشقي را به دريا زدند

ببين خانقاه شهيدان عشق

صف عارفان غزلخوان عشق

چه جانانه چرخ جنون مي زنند

دف عشق با دست خون مي زنند

سر عارفان سرفشان ديدشان

كه از خون دل خرقه بخشيدشان

به رقصي كه بي پا و سر مي كنند

چنين نغمه عشق سر مي كنند:

«هلا منكر جان و جانان ما

بزن زخم انكار بر جان ما

اگر دشنه آذين كني گرده مان

نبيني تو هرگز دل آزرده مان

بزن زخم، اين مرهم  عاشق است

كه بي زخم مردن غم عاشق است

بيار آتش كينه نمرود وار

خليليم! ما را به آتش سپار

در اين عرصه با يار بودن خوش است

به رسم شهيدان سرودن خوش است

بيا در خدا خويش را گم كنيم

به رسم شهيدان تكلم كنيم

مگو سوخت جان من از فرط عشق

 خموشي است هان! اولين شرط عشق

بيا اولين شرط را تن دهيم

بيا تن به از خود گذشتن دهيم

ببين لاله هايي كه در باغ ماست

خموشند و فريادشان تا خداست

چو فرياد با حلق جان مي كشند

تن از خاك تا لامكان مي كشند

سزد عاشقان را در اين روزگار

سكوتي از اين گونه فريادوار

بيا با گل لاله بيعت كنيم

كه آلاله ها را حمايت كنيم

حمايت ز گل ها گل افشاندن است

همآواز با باغبان خواندن است

                                                    سيد حسن حسيني

سلام بر تو اي جنون...

 سلام بر تو اي جنون كه مي دهي فراريم

از اين حصار دل شكن به جاده مي سپاريم

هزار بار برده اي به بادها سپرده اي

دوباره خسته ديده اي به دست خود حصاريم

 جنون بيا رها مكن كه عقل بشكند مرا

به دست كهنه خصم خود چگونه مي سپاريم

غريبه ام هنوز هم اگر چه دست دوستان

چو مار مي خزد برون از آستين به ياريم

هميشه بيم داشتم كه گر ز پا در افكند

زمانه ام به دشمني ز خاك بر نداريم

ز خاك بر نداشتي، نمانده جاي آشتي

چه بيهده است اين كه سر به شانه مي گذاريم

                                                         يوسفعلي مير شكاك

مكتب عشق

  سيه  چشمي   به  كار   عشق  استاد

 درس   محبت   ياد مي داد

مرا    از ياد  برد آخر   ولي  من

  بجز او عالمي   را  بردم   از ياد

آنطرف‌تر دنیا

جایی که خورشید کوچک می‌شود

و مثل گربه‌ای لا لا می‌کند

خانه‌ی دیو گنده ایست

که کتاب‌های کودکان می‌خواند.

احمد اکبر پور

اي كه نگاهت خون حيات رابه رگهاي فسرده ام جاري مي كند

    مرابه ضيافت دل غمگينت فراخوان

   وبگذاربا لطافت خيال تو

   همراه شورزيستن

  ديده ام رابه افق هاي روشن زندگي
 
                             آشتي دهم

      گناهي نيست    

    دل سنگين اگر با سنگ 
       
 همرازست

 خودت جريان يابد

"امام صادق"ع

صبح خورشيد آمد

دفتر مشق شبم را خط زد

پاک کن بيهوده است

اگر اين خطها را پاک کنم

جاي آنها پيداست

اي که خط خوردگي دفتر مشقم

 از توست

تو بگو

من کجا حق دارم

مشقهايم را

    روي کاغذ هاي باطله با خود

 ببرم

مي روم

دفتر پاکنويسي بخرم

زندگي را بايد از سر سطر

قيصر امين پور